ApLa - Apostolos Lampropoulos

 Αποσπασματα απο το κείμενο,  The turbulent AI era is here. The choices we make now are critical.  του Bill  Gates   Ενα τοσο σημαντικό κειμενο δεν βρήκε την ανάλογη προβολή στην Ελλάδα. Η μάλλον βρήκε την  προβολή που ανατιστοιχεί στο επίπεδο της κοινωνίας, των ΜΜΕ και του πολιτικού κόσμου αυτής της χώρας.                          

 Αλλη μια χρονιά με μνημόσυνα. Αλλη μια χρονιά χωρις να μαθαίνουμε τι λάθη έγιναν και πως τα διορθώνουμε ωστε να μην ξανα έχουμε νέο μνημόσυνο. Γιατι οπως το πάμε σύντομα θα έχουμε καθημερινά ενα μνημόσυνο για κάποια εθνική καταστροφή. Το 1919 συνέβησαν πολλά σημαντικά γεγονότα.  Εμεις συνεχίζαμε στην πορεία της σύγκρουσης χωρις καμμια προσπάθεια να την αποφύγουμε. Εστω και αν τα μηνύματα υπήρξαν. 

Τον Νοέμβριο του 2023 συμπλήρωσα 10 συμμετοχές σε αγώνες στην Πόλη.  9 απο αυτές σε παράλληλους αγώνες του Μαραθωνίου (10 η 15 χλμ)  και 1 στον Ημιμαραθώνιο.  Εχω πολλά να γράψω για ολο αυτό το ταξίδι. Προτίμησα να αφήσω στιγμές σε ένα μικρό άλμπουμ γιατι οι εικόνες λένε πάντα περισσότερα. Ένα μικρό άλμπουμ απο τις 9 συμμετοχές μου σε παράλληλους αγώνες του Μαραθωνίου της Πόλης (10 η 15 χλμ) καθώς επίσης και την 1 συμμετοχή μου στον Ημιμαραθώνιο. Ολες οι συμμετοχές μου στην Πόλη ΕΔΩ

Με συγκίνηση, χαρά και υπερηφάνεια αρχίζω αυτό το κείμενο με την φωτογραφία μου η οποία βρίσκεται στο Μουσείο Ιστοριας της ΑΕΚ, στον χώρο τον αφιερωμένο στην εξέδρα των απλών και ανώνυμων φιλων της. Βρίσκομαι μέσα στην Αγιά Σοφιά τον Απρίλιο του 2019.  Για να αποφύγω προβλήματα στον έλεγχο εισόδου  στο τότε μουσείο "Αyasofia", είχα  φορέσει κατω απο το μπουφαν την φανέλα την αφιερωμένη στην κατάκτηση του κυπέλου το 2016 και την  δηλωση προς φίλους και αντιπάλους οτι "ΗΡΘΑΜΕ" οριστικά !!! Αφου βρήκα το κατάλληλο σημείο εκανα με αγωνία τις δοκιμές οπως διακρίνεται στην φωτογραφία. Οχι δεν ειναι υπερβολή αλλα καθε κίνηση του επισκέπτη μπορεί να προκαλέσει την επέμβαση των αρμοδίων.  Ειναι τεράστια η τιμή για μένα οτι αυτη η φωτογραφία επιλέχθηκε για να βρίσκεται πάντα στο Μουσείο Ιστορίας της ΑΕΚ. Σε μια θέση στην γωνιά της εξέδρας, εκεί που απο μικρό παιδί ...

Μνήμες και εικόνες των παιδικών μου χρόνων πυροδότησε το ντοκυμαντερ "Dourgouti Town" που πρόσφατα παρακολούθησα. Γεννήθηκα στο Θησείο τον Νοέμβρη του 1953. Μετα απο 3 χρόνια μετακομίσαμε στο σπίτι μας στο Μπραχάμι. Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα στην διαδρομή Μπραχαμι-Δουργούτι. Απο το φτωχικό  (που φάνταζε παλάτι) στην παράγκα  της γιαγιάς Ανθίπης και του παπού Απόστολου. (δωρεά... του κράτους στους πρόσφυγες του 1922). Τις διακοπές του σχολείου τις περνούσα στο εξοχικό τους. Στην οδό Κλεμανσώ. Εκεί είχαν μεταφερθεί απο το τετράγωνο Η:98 που έκαψαν οι Γερμανοί και "λοιπες δυνάμεις" μετα το μπλόκο του Φάρου. Ο μικρός κήπος γεμάτος  λουλούδια μοσχοβολούσε πάντα. Ενα ντιβάνι στο σαλόνι των 8 τετραγωνικών ηταν ο πιο ζεστός μου χώρος τις κρύες μέρες. Και όταν έβρεχε, ο θόρυβος της βροχής στην από λαμαρίνα σκεπή, με νανούριζε παρά με φόβιζε.  Χριστούγεννα και Πάσχα η βασική μου διασκέδαση ήταν η εκκλησία. Με έπαιρνε απο το χέρι η γιαγιά και ανηφορίζαμε στον Αη Γιώργη. ...

                                     Με τα κάθε είδους "κουτια", επαγγελματικά , κοινωνικά κ.α  δεν τα πήγαινα καλά ποτέ. Ομως όσο μεγαλώνουμε αρχίζει να κυριαρχεί μια εντελώς άχρηστη κούτα. Αυτη που απ'εξω γράφει "Ηλικία". Το πράγμα ξεφεύγει οταν κάποιοι "δήθεν" έρχονται να κολλήσουν επιπλέον ταμπέλες οπως "προσοχή έυθραυστον" η το ειρωνικότατον "ευαίσθητο προιόν". Aπο μικρά παιδιά μέχρι τα γεράματα ακούμε διαχρονικά τις ίδιες  παρατηρήσεις.  Πρόσεξε γιατι σε βλέπει/πως θα σε δεί, μα τι θα πει βρε παιδι μου, μα θα θυμώσει. Ποιος; Ποια;          Μα φυσικά η μαμα, ο μπαμπας, η θεία, ο θείος, η γιαγιά ο παππούς, ο ξάδελφος του ξαδέλφου της ξαδέλφης, ο πεθερος, η πεθερα, ο γείτονας η γειτόνισα  και ων θιγομένων ουκ έστιν αριθμός...  Και έρχονται τα γεράματα και αρχίζει το άλλο πανηγυρι. Δεν μας φτανει ολο αυτο το σκηνικό με τις κούτες μες στα...

"Γιατρέ μου εχω πρόβλημα στον αχίλλειο τένοντα. Στις 9 Νοεμβρίου πρέπει να τρέξω στον αγώνα των 10 χλμ στα πλαίσια του Μαραθωνίου. ΕΙμαι 72 ετών, θέλω να τερματίσω στο Παναθηναικο Σταδιο γιατι δεν ειμαι παιδι να πω δεν πειραζει  θα εχω πολλές ευκαιρίες στο μέλλον.  Α... και για να τρέξω πρέπει να κάνω και προπονήσεις.."  Ηταν 17 Οκτωβρίου απόγευμα... Ο γιατρός με κοίταξε με κατανόηση... Διέκρινα ενα στιγμιαίο μειδίασμα, με εξέτασε, μου είπε να κάνω ακτινογραφία, μου έδωσε οδηγίες για διατάσεις και είδος προπόνησης και κλείσαμε ραντεβού να τα πούμε με τα αποτελέσματα της ακτινογραφίας. Στις 23 Οκτωβρίου μου έγραψε φυσικοθεραπείες και εμφανιστηκε αισιοδοξος οτι θα τα καταφέρω.        Στις 24 Οκτωβριου ξεκίνησαν οι θεραπείες απο νέους σπουδαίους επιστήμονες και ετσι μια η μέρα μετά την συμπλήρωση των 72 ετών βρέθηκα στην εκκίνση των 10 χλμ στα πλαίσια του μαραθωνίου της Αθήνας.   Ηταν πολύ μεγάλη η χαρα και η ικανοποποίηση για αυτο το κατόρ...