ApLa - Apostolos Lampropoulos

Με συγκίνηση, χαρά και υπερηφάνεια αρχίζω αυτό το κείμενο με την φωτογραφία μου η οποία βρίσκεται στο Μουσείο Ιστοριας της ΑΕΚ, στον χώρο τον αφιερωμένο στην εξέδρα των απλών και ανώνυμων φιλων της. Βρίσκομαι μέσα στην Αγιά Σοφιά τον Απρίλιο του 2019.  Για να αποφύγω προβλήματα στον έλεγχο εισόδου  στο τότε μουσείο "Αyasofia", είχα  φορέσει κατω απο το μπουφαν την φανέλα την αφιερωμένη στην κατάκτηση του κυπέλου το 2016 και την  δηλωση προς φίλους και αντιπάλους οτι "ΗΡΘΑΜΕ" οριστικά !!! Αφου βρήκα το κατάλληλο σημείο εκανα με αγωνία τις δοκιμές οπως διακρίνεται στην φωτογραφία. Οχι δεν ειναι υπερβολή αλλα καθε κίνηση του επισκέπτη μπορεί να προκαλέσει την επέμβαση των αρμοδίων.  Ειναι τεράστια η τιμή για μένα οτι αυτη η φωτογραφία επιλέχθηκε για να βρίσκεται πάντα στο Μουσείο Ιστορίας της ΑΕΚ. Σε μια θέση στην γωνιά της εξέδρας, εκεί που απο μικρό παιδί ...

Διαβαζα σημερα οτι στις 11 Οκτωβρίου 1967 η ΑΕΚ νικησε 2-1 στον πρωτο τελικο του Βαλκανικου κυπελου την Φενερμπαξε στην Νεα Φιλαδελφεια. (υπηρχαν δυο τελικοι για την αναδειξη του κυπελουχου). Ακολουθησε μετα απο 15 ημερες ο δευτερος τελικος στην Κωνσταντινουπολη με νικητρια 1-0 την Φενερμπαξε. Συμφωνα με τον κανονισμο της  διοργανωσης το εκτος εδρας γκολ δεν εδινε πλεονεκτημα και ετσι χρειαστηκε να ορισθει τριτος τελικος στην εδρα της Φενερμπαξε αφου η κληρωση που εγινε αμεσως μετα την ληξη του αγωνα ευνοησε την Τουρκικη ομαδα. "Και καλα ρε φιλε που παιζει η χουντα δεν μας λες", "καλα ποιος ασχολειται ρε μαγκα με το Βαλκανικο κυπελλο" ειναι τα πιο σοφτ ερωτηματα που πολλοι θα θελουν να απευθυνουν. Το βαλκανικο κυπελλο ξεκινησε το 1961 και ειχε πολυ μεγαλη αξια σαν διοργανωση αφου συμμετειχαν σπουδαιες ομαδες απο το τοτε ονομαζομενο ανατολικο μπλοκ, την Γιουγκοσλαβια, την Ρουμανια και την Βουλγαρια αλλα και απο την Τουρκια της οποιας οι περισσοτερες ομαδες ηταν πολυ...

Στο Παναθηναϊκό Στάδιο 30 Μαρτίου 1969. Ετών 16  Όχι, την ΑΕΚ δεν την είδα να παίζει μπάσκετ στις 4 Απριλίου του 1968 .  Την έβλεπα από το 1966 στο Παναθηναικο Στάδιο και στις γειτονιές της Αθήνας.  Την άκουγα στο τρανζιστοράκι που είχα καταφέρει να πάρω σαν δώρο σε ολη την ευρωπαϊκή της πορεία. Και αν τύχαινε να είμαι στο φροντιστήριο Αγγλικών όλο και κάποια δικαιολογία θα εύρισκα να βγω από την τάξη και να πάω με λαχτάρα να ακούσω κρυφά τον Βασίλη Γεωργίου να περιγράφει τον αγώνα. Να κλείνω τα μάτια και να βρίσκομαι νοερά σε αυτά τα κλειστά γήπεδα που μόνο σε φωτογραφίες τα ξέραμε και θαυμάζαμε.  Τότε που ναι υπήρχε final4 . Τότε που ναι ο ανταγωνισμός ήταν "ανόθευτος" γιατί όλοι ήξεραν ότι θα παίξουν απέναντι σε ομάδες με εθνική ταυτότητα. Αυτή η ταυτότητα έδινε και την τεράστια αξία στα επιτεύγματα της ΑΕΚ. Ήταν μια Ελληνική ομάδα που στάθηκε ισάξια απέναντι σε Ιταλούς, Σοβιετικούς, Γάλλους, Ισπανούς, Βέλγους οι οποίοι είχαν το μπάσκετ σε πολύ υψηλό επίπεδο....

Τα 100 χρονια τα οφείλουμε στον ΑΣ ΠΕΡΑ (Beyoglu Spor kulubu), σε αυτους που συνεχίζουν να αγωνιζονται στην Πολη. Υπερηφανοι 100 χρονια για την καταγωγη μας και για την ιστορια μας.  

Στα πάτρια εδάφη. Νέα Φιλαδέλφεια, ΑΕΚ, Αγιά Σοφιά. Την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021 είχα την τύχη να βρεθώ στο Αλσος της Νέας Φιλαδέλφειας  και στην αφετηρία του αγώνα των 5 χλμ  του 1ου  λαικού αγώνα στην μνήμη του πρωταθλητή στίβου της ΑΕΚ, του Γιώργου Παπαβασιλείου. Ο Γιώργος Παπαβασιλείου πρωταθλητής των 3000 στιπλ δεν ήταν απλά πρωταθλητής, Βαλκανιονίκης. Ήταν ο αθλητής που είχε προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον για την μοναδική τεχνική και ικανότητα στην υπερπήδηση του εμποδίου με την μικρή λίμνη. 

 "Στον ευκάλυπτο στις 2 και μισή".   Ενας από την παρέα, όποιος προλάβαινε, έστελνε το μήνυμα.   Τηλεφωνικά. "Ελα ρε, ο Γιάννης είμαι. Κυριακή στον ευκάλυπτο στις 2 και μισή".  Δεν ήταν εύκολη η επικοινωνία γι αυτό και το σύνθημα έπεφτε κυρίως σε ώρες εργασίας. Βλέπετε στο τηλέφωνο της δουλειάς ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα απαντήσουν όλοι.        Αργότερα, με το ίντερνετ και  την νεα τεχνολογία αρκούσε ένα email η sms.

Τον συνάντησα έξω απο το Δημαρχείο του Μπραχαμιού . Ειχε έρθει ως πρωταθλητής , σε μια εκδήλωση για την Ειρηνοδρομία. Μια φωτογραφία παρακαλώ σενιορ, του είπα, και πρόθυμα έδωσε  το κινητό μου σε έναν συνεργάτη του για να μας φωτογραφίσει.

Όταν λέμε 1968  εννοούμε 4 Απριλίου 1968.... εννοούμε  ΑΕΚ   89 - Σλαβια Πράγας  82 εννοούμε ΑΕΚ κυπελλούχος Ευρώπης. Μπάσκετ όχι μόνο παρακολουθούσα από μικρό παιδί αλλά έπαιζα και στην παιδική ομάδα του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου (ΕΓΣ). Εκείνη την εποχή ήταν ένα άθλημα ελάχιστα γνωστό, όπως  το τένις πριν από λίγα χρόνια, και τους αγώνες πρωταθλήματος τους παρακολουθούσαν ελάχιστοι θεατές. Μόνον στα ντέρμπι μεταξύ ΑΕΚ και Παναθηναϊκού  (Ολυμπιακός δεν υπήρχε τότε στο μπάσκετ) μπορεί να έφταναν περίπου τους 3000 . Γήπεδα δεν υπήρχαν πολλά και φυσικά κανένα κλειστό. Οι περισσότεροι αγώνες γινόντουσαν στο Παναθηναϊκό στάδιο, στον Πανελλήνιο στο πεδίον του Άρεως και στο περίφημο γήπεδο του ιστορικού Αμύντα στον Υμηττό.

Μετά τον τελικό του 1968  μένει αξέχαστη και αυτή η βραδιά στο Βελιγράδι. Φαντροκ- Ανδρεας Σταματιαδης- Λακης  Στεργιουδας. Υπερηφανος και τυχερος που εζησα αυτη την ομαδα. Φοιτητής στην Θεσσαλονίκη τότε, μαζί με τον Δημοσθένη και τον Δημήτρη δηλώσαμε συμμετοχή στην 3ημερη  εκδρομή που διοργάνωνε ένα τοπικό ταξιδιωτικό γραφείο.