ο χρόνος είναι που γιατρεύει τις πληγές λένε, μα ο χρόνος είναι που σκοτώνει δεν το λένε.
οχι, καμμιά ευχή δεν κάνω, αφου στον "καιάδα των ευχών" καταλήγουν ολες.
όλα αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου. Μόνο οι αδυναμίες μένουν αναλλοίωτες με την δύναμη που έχουν.
ο χρόνος είναι που γιατρεύει τις πληγές λένε, μα ο χρόνος είναι που σκοτώνει δεν το λένε.
οχι, καμμιά ευχή δεν κάνω, αφου στον "καιάδα των ευχών" καταλήγουν ολες.
όλα αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου. Μόνο οι αδυναμίες μένουν αναλλοίωτες με την δύναμη που έχουν.
αν κοιτάς το δένδρο θα χάσεις το δάσος μας είπαν, και έτσι χάσαμε το δένδρο που είχαμε χαράξει μια καρδιά και τ΄ όνομα μας.
πόσο λυπάμαι την υπομονή. Μόνη της θα πεθάνει, χωρίς ούτε μια συνώνυμη λέξη στο πλευρό της
μια λευκή σελίδα σου έδωσα με το ποίημα που έγραψα για σένα
τι να γράψεις για το φεγγάρι, τόσα ποιήματα, τόσοι στίχοι, τόσα τραγούδια, μα ούτε μια λέξη για την σκοτεινή πλευρά του.
τα γραπτά μένουν, γι' αυτό κάθε φορά που λες "σ αγαπώ", να μου το γράφεις. θα σου δίνω εγώ χαρτί και μολύβι.
η αληθινή αγάπη είναι η λελογισμένη αγάπη, ψέλλισα, σε ένα νεκροταφείο ερωτευμένων.
μην δυσφημείς τον έρωτα σου με τον να τον διαφημίζεις.
αν δείτε μια αχτίδα σκότους στο φως, μην φοβηθείτε, τα γνήσια αισθήματα σας είναι.
υπομονή και συνήθεια είναι που υπογράφουν τον θάνατο σου
όσο περήφανος ήμουν για το όχι που είπα, άλλο τόσο ντράπηκα όταν με κοίταξε το ναι.
τι ηλίθιο χαμόγελο είναι αυτό, είπε η σοβαρότης και ζωγράφισε χαμόγελα στα πρόσωπά μας
συναντήθηκαν μετά από πολλά χρόνια και αυθόρμητα έπεσε η μία στην αγκαλιά της άλλης. Αραγε τι να έλεγαν ψιθυριστά και γελούσαν η ηθική με την ανηθικότητα;
μα με συμπονάς και με συλλυπάσαι, δεν μ' αγαπάς, του απάντησε όταν της ψιθύριζε πόσο πολύ την αγαπά.
υποκρίθηκα ότι σε πίστεψα από αγάπη, για να αισθάνεσαι εσύ καλά με τα ψέματα σου
πίστευα ότι δικαιολογήθηκα τόσο καλά ώστε δεν κατάλαβα πως τόσην ώρα την απολογία μου έκανα.
γύρω από τον εαυτό της περιστρέφεται η Γη και εσύ πιστεύεις αλήθεια ότι περιστρέφεται ο κόσμος γύρω σου;
ζήσε την στιγμή της ζωής σου. Είναι αμέτρητες οι στιγμές που το στίγμα τους αφήνουν για να την σκοτώσουν.
μα πιο πολύ τα "αμοιβαία" αισθήματα φοβάμαι.
πυκνή ομίχλη καλύπτει πάντα τις κορυφές βουνών από ελπίδες.
Στην Ελλάδα των Ελλήνων πολλά με εξοργίζουν μα πιο πολύ το κατά πως φαίνεται κληρονομικό ταλέντο στην ρητορεία.
Μα καλά σε εξοργίζει η ρητορεία; Αυτό είναι προσόν μου λένε.
Λυπάμαι αλλά έχω άλλη άποψη περί προσόντων, απαντώ.
Να σας θυμίσω λοιπόν ότι
"..ο Πλάτων επινόησε τον όρο «ρήτορας» για να δείξει τη διαφορά ανάμεσα στον ρήτορα που χρησιμοποιεί τον λόγο για το συμφέρον του, από τον φιλόσοφο που χρησιμοποιεί τον λόγο για να ανακαλύψει την αλήθεια. Στην πρώτη περίπτωση ανήκουν οι δημαγωγοί, δηλαδή ρήτορες που κολακεύουν το κοινό τους. Τέτοιοι ήταν, λέει ο Πλάτων, όλοι οι πολιτικοί της Αθήνας, ακόμα κι ο Περικλής"
Για να επιστρέψουμε στο σήμερα...
1. Είναι πράγματι εντυπωσιακή η ευκολία, η ταχύτητα και η σιγουριά με την οποία ο καθένας μας παρουσιάζει για το ίδιο θέμα, για το ίδιο γεγονός, για το ίδιο πρόβλημα, κοινωνικό , πολιτικό, οικογενειακό, μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή, μια δική του αλήθεια.
2. Είναι πράγματι απίστευτη η άνεση με την οποία ο καθένας μεταθέτει την συζήτηση από τον πυρήνα στην περιφέρεια, μετατρέπει περίτεχνα το άσπρο σε μαύρο, την ανατολή σε δύση και την μέρα σε νύχτα, έτσι απλά , χωρίς ντροπή, σε μια τέλεια ερμηνεία ενός ρόλου αυτοεπιβεβαίωσης που τον κάνει να αισθάνεται ήρεμος και ικανοποιημένος στην δική του πραγματικότητα.
Θέλετε παραδείγματα ;
Αν αντέχετε παρακολουθήστε λίγο συνεδρίαση της βουλής η ακόμη καλύτερα κάποιας υποεπιτροπής. (βάλτε το κανάλι της βουλής και θα βρείτε σίγουρα κάτι). Ακούστε συζητήσεις σε καφετέριες, στον δρόμο, στο λεωφορείο, στο σπίτι, παντού.
Ας πάμε πάλι πίσω στους κληροδότες.
1. Στον Μενέξενό του, ο Πλάτωνας εμπαίζει τους Αθηναίους για τους επικήδειους λόγους τους. Επικρίνει την ανειλικρίνεια, τις κοινοτοπίες, το πομπώδες ύφος, τη συμβατική και μηχανιστική διάρθρωση αυτού του είδους λόγου.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Και όχι μόνο σε επικήδειους.
"Και τόσο όμορφα επαινούν, ώστε, αποδίδοντας
στον καθένα προτερήματα πού έχει άλλα και προτερήματα πού στερείται,
στολίζοντας τα με πολύ ωραίες λέξεις, μας μαγεύουν την ψυχή.
(οι ούτως καλώς έπαινοΰσιν ώστε καί τα
προσόντα καί τα μή περί έκαστου λέγοντες, κάλλιστα πως
τοις όνόμασι ποικίλλοντες, γοητεύουσιν ημών τάς ψυχάς)
και κάθε φορά μένω ακίνητος στο άκουσμα και τη μαγεία
των λόγων, θαρρώντας πώς μονομιάς έγινα ψηλότερος και
γενναιότερος και ωραιότερος (και εκάστοτε έστηκα άκροώμενος
καί κηλούμενος, ηγούμενος έν τω παραχρήμα μείζων καί γενναιότερος
καί καλλίων γεγονέναι.)
Τόσο δυνατά καρφώνονται και αντηχούν στ' αφτιά μου τα λόγια και ή φωνή
τού ρήτορος, ώστε μόλις την τέταρτη ή την πέμπτη μέρα ξαναθυμάμαι τον εαυτό
μου και συνειδητοποιώ πού βρίσκομαι.
"Ως την ώρα εκείνη μόνο πού δεν πιστεύω Ότι κατοικώ στα νησιά
των Μακάρων τόσο επιδέξιοι είναι oi ρήτορες μας.
(Καί μοι αύτη ή σεμνότης παραμένει ημέρας πλείω ή τρεις- ούτως έναυλος ό λόγος
τε καί ô φθόγγος παρά τού λέγοντος ενδύεται εις τά ώτα,
ώστε μόγις τετάρτη ή πέμπτη ημέρα άναμιμνήσκομαι έμαυτοϋ
καί αισθάνομαι οϋ γής είμι, τέως δε οΐμαι μόνον ούκ έν μακά-
ρων νήσοις οίκεΐν- ούτως ήμΐν ol ρήτορες δεξιοί είσιν.)"
Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει ούτε για μια στιγμή συνειδητοποίηση του που βρισκόμαστε.
2. Στον διάλογο Φαίδρος του Πλάτωνα, ο Σωκράτης συζητεί με τον νεαρό μαθητή του Φαίδρο, ορίζει τη ρητορική ως είδος καθοδήγησης μέσω του λόγου. Ο ρήτορας οφείλει να γνωρίζει τη σύνθεση του ακροατηρίου του ώστε να προσαρμόζει τον λόγο του και να μιλάει κατευθείαν στην ψυχή τους. Όσα λέει πρέπει να είναι αληθοφανή για να μπορέσει να πείσει.
Ξανά στο σήμερα.
Αυτό καταφέραμε. ΑΛΗΘΟΦΑΝΗ είναι τα πάντα για να είμαστε όλοι ικανοποιημένοι.
Να και άλλα δυο σημαντικά "οφέλη" για την ρητορεία που κληρονομήσαμε.
Σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς η ρητορική γεννήθηκε στη Σικελία στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. λόγω των δικαστικών υποθέσεων που προέκυψαν μετά την πτώση του τυραννικού πολιτεύματος.
Ωστόσο, η άνθησή της ευνοήθηκε από τους δημοκρατικούς θεσμούς και την πνευματική ζωή της Αθήνας όπου είχαν συγκεντρωθεί οι Σοφιστές, δεξιοτέχνες και δάσκαλοι του λόγου.
Ο πιο σπουδαίος, ο Γοργίας, έγραψε το Εγκώμιο της Ωραίας Ελένης που θεωρείται το πρώτο κείμενο ρητορικής.
Σ’ αυτό ο Γοργίας υπερασπίζεται την Ελένη με το επιχείρημα ότι δεν φταίει αυτή που εγκατέλειψε τον σύζυγό της αλλά η πειθώ των λόγων ενός άλλου άνδρα: «ο λόγος είναι μεγάλος δυνάστης που επιτελεί τα πιο θεϊκά έργα».
«Ὁ λόγος δυνάστης μέγας ἐστίν»
Η Ελένη έκανε όσα έκανε είτε από θέλημα της Τύχης και απόφαση των θεών και της Ανάγκης προσταγή είτε επειδή αρπάχτηκε με τη βία είτε πείστηκε με λόγια είτε επειδή από τη θωριά ερωτεύτηκε . Αν ήταν ο λόγος που την έπεισε και εξαπάτησε την ψυχή της, ούτε σε αυτή την περίπτωση είναι δύσκολη η υπεράσπιση και η ανασκευή της κατηγορίας Ο λόγος είναι ένας μεγάλος δυνάστης, που ενώ έχει το πιο μικρό και αφανές σώμα, επιτελεί τα έργα τα πιο θεϊκά· γιατί μπορεί και το φόβο να σταματήσει και τη λύπη να διώξει και χαρά να προκαλέσει και τον οίκτο να αυξήσει. Πόσοι δεν έχουν πείσει ή δεν πείθουν τόσους και τόσους για τόσα πράγματα, πλάθοντας έναν ψευδή λόγο! Ποια αιτία λοιπόν μας εμποδίζει να θεωρήσουμε ότι η Ελένη ήρθε στην Τροία χωρίς τη θέλησή της, το ίδιο όπως αν αρπάχτηκε από απαγωγέων τη βία; Αφού η επίδραση της πειθούς , αν και δεν έχει του εξαναγκασμού τη μορφή , έχει την ίδια με αυτόν δύναμη.
(Γοργίας, Ἑλένης Ἐγκώμιον, 1, 6-8 και 11-12
Σκοπός του Γοργία είναι όχι μόνο να δείξει ότι διδάσκει τον τρόπο να χρησιμοποιεί κάποιος τη ρητορική προς όφελός του και μάλλον αδιαφορώντας για τις ηθικές συνέπειες. αλλά και να εξηγήσει γιατί ο λόγος έχει αυτή την δύναμη.
"Πόσοι δεν έχουν πείσει ή δεν πείθουν τόσους και τόσους για τόσα πράγματα, πλάθοντας έναν ψευδή λόγο! Γιατί αν οι πάντες είχαν για τα πάντα, μνήμη για τα περασμένα, συνείδηση για τα παρόντα και πρόγνωση για τα μελλοντικά, ο λόγος δεν θα εξαπατούσε έτσι" (ὅσοι δὲ ὅσους περὶ ὅσων καὶ ἔπεισαν καὶ πείθουσι δὲ ψευδῆ λόγον πλάσαντες. εἰ μὲν γὰρ πάντες περὶ πάντων εἶχον τῶν ‹τε› παροιχομένων μνήμην τῶν τε παρόντων ‹ἔννοιαν› τῶν τε μελλόντων πρόνοιαν, οὐκ ἂν ὁμοίως {ὅμοιος ἦν ὁ λόγος} ἠπάτα.)
Στον Γοργία βρίσκουμε την καρδιά του προβλήματος.
Δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά "Ελενες" που δεν φταίμε γιατί κάποιος άλλος η κάτι άλλο φταίει.
Έχουμε στο DNA μας την ρητορική και την χρησιμοποιούμε προς ίδιον όφελος αδιαφορώντας για τις ηθικές συνέπειες γιατί δεν έχουμε μνήμη για τα περασμένα και συνείδηση για τα παρόντα. (για πρόγνωση αφήστε καλύτερα...)
Τελικά είδατε που δεν φταίμε; το DNA φταίει.
Γρήγορα θα περάσει και η πρωτοχρονιά.
Αυτό παθαίνει ο,τι έρχεται. Φεύγει
Μήπως γι' αυτό ξανά-γιορτάζουμε;
Γιατί δεν αντέχουμε την απώλεια;
Μα θα ξανά-φύγει ο,τι ξανά-έρχεται.
Ναι αλλά έτσι θα ξανάρθει.
Μια κακή απομίμηση του αέναου κύκλου της ζωής.
Μόνο που εκεί Έρχεσαι και Φεύγεις.
Δεν ξαναέρχεσαι.
Ειναι μια η Αληθεια;
Αν ειναι μια,
Tοτε ποιανου ειναι; Η δικη μου η του αλλου;
Kαι αν ειναι του αλλου τοτε δεν ειναι των αλλων.
Kαι αν ειναι δικη μου παλι τοτε δεν ειναι των αλλων.
Και αν ειναι των αλλων τοτε δεν ειναι ουτε δικη μου ουτε του αλλου.
Και αν ειναι των αλλων πως απεκτησαν την ιδια αληθεια;
Kαι αν η αληθεια δεν ειναι κανενος;
Θα ειμαστε χωρις αληθεια ολοι;
Αν τελικα ειναι πολλες οι αληθειες;
Θα ειναι ιδιες;
Και αν δεν ειναι;
Τοτε ποιανου ειναι αληθινη; H δικη μου η του αλλου;
Και αν ειναι η δικη μου τοτε τι ειναι του αλλου;
Και αν ειναι του αλλου τοτε τι ειναι η δικη μου και των αλλων;
Μα αν υπαρχει αληθινη αληθεια τοτε τι ειναι οι αλλες;
Μηπως η αληθεια δεν ανηκει σε κανεναν;
Και αν δεν ανηκει σε κανεναν εμεις τι θα εχουμε;
Εμεις θα εχουμε την Αληθεια χωρις το Α.
Θα εχουμε την Ληθη, το Λαθος
Να στο πω πιο απλα,
Θα εχουμε το ΨΕΜΑ
Σκεφτόμουν πολλές ώρες πως να ξεκινήσω αυτό το κείμενο και ξέχασα για ποιο θέμα ήθελα να γράψω.
Μήπως όμως αυτή είναι η αρχή;
Μια καταιγίδα από ιδέες ανίδεου, στην ξηρασία ίσως φανούν ευεργετικές.
Οσοι έχουν ιδεο-ομπρέλες δεν θα ανίδεο-βραχούν ενώ αυτοί που δεν έχουν θα τρέξουν στα υπόστεγα της σκέψης που κουράστηκε να περιμένει.
Προσοχή μεγάλη πρέπει μετά.
Τα πεζοδρόμια γλιστρούν επικίνδυνα γεμάτα από ανιδεο-ιδεες και οι δρόμοι είναι μπλοκαρισμένοι από το χάος της ακινησίας του μυαλού.
Η τηλεοραση διακοπτει την κανονικη ροη αποχαυνωσης και ενημερωνει διαρκως για την εξελιξη του φαινομενου ενω στα στούντιο εκπροσωποι κομματων με την "καθοδηγηση" δημοσιογραφων εξηγουν και αναλυουν πως μια ανιδεο-ιδεα μπορει να καταστρεψει ολοκληρο οικοδομικο τετραγωνο "φυλακών" ορθης σκεψης και παραγωγης μακρο-ιδεων αναπτυξης και ευημεριας (τινος;)
Η πολιτικη προστασια εφαρμοζει το σχεδιο "ανιδεη ειμαι κατασταση" αποστελοντας υψηλης νοημοσυνης κωδικα μεσω του 112, ζητωντας απο τους κατοικους να παραμεινουν σε υπνωση.
Ηδη ξεκινησε η ελεγχομενη εκρηξη ανιδεο-ιδεων απο τις ειδικες δυναμεις διασφαλισης ποιοτητας μυαλου.
Σε καθε πόλη, γειτονιά, χωριό δημιουργειται με αποφαση του υποργειου Αμυνας,
θολος "κ-Ε-νοτομων γονιδιων" απορριψης "κ-ΑΙ-νοτομων" ανιδεο-ιδεων.
Συμφωνα με το πορισμα της ειδικης επιτροπης αντιμετωπισης κρισεων, ο συνδυασμος κλιματικης αλλαγης, φαινομενου του θερμοκηπιου και δρασης ξενων δυναμεων ειναι η αιτια αυτης της επιθεσης.
Η κυβερνηση σταθερη στις συνταγες της αποφασισε αμεσα την δημιουργια υπουργειου προστασιας της ορθης σκεψης απο ανιδεο-ιδεες του οποιου επικεφαλής θα οριζεται υψηλων προδιαγραφων ρομποτ τεχνητης νοημοσυνης.
Στην βουλη η αντιπολιτευση πρωτοτυπει και παλι με αιτηματα για συσταση εξεταστικων επιτροπων.
Ο λαος μη αντεχοντας αλλο ενα χτυπημα στην θαλπωρη της ανεμελιας, απολαμβανει στα καφε την αποθεωση της αυτο-παντογνωσιας και αυτο-μηευθυνης, τελικως αυτο-αποθεουμενος.
Ομως τα πρωτα ανησυχητικα σημαδια "αμφιβολιας" αρχισαν δειλα δειλα να ξεπροβαλουν.
Μηπως μια ανιδεο-ιδεα ειναι η λυση? Μηπως η ιδεα που μου δινουν ετοιμη δεν κανει για μενα αλλα για αυτους? Ειναι τα πρωτα δειγματα μολυνσης των νευρωνων "συστημικης σκεψης" απο τον ανιδεο-ιδεο-ιο
Απεναντι σε ενα συνεχως διογκουμενο κινημα αμφισβητησης η συντεταγμενη πολιτεια ειναι παρουσα και αντιδρα και με την βοηθεια του "ιδεοκοσμου", δηλαδη της Δυσεως.
Το πρωτο καιριο χτυπημα ειναι η διακοπη προσβασης στα σοσιαλ μιντια (μεσα κοινωνικης δικτυωσης) σε οσους αναζητησαν (γκουγκλαραν ελληνιστι) ανιδεο-ιδεες η ανηρτησαν μηνυματα υποστηριξης η διακινησαν ανιδεο-ιδεες.
Τα αποτελεσματα φανηκαν αμεσα με την αποδοχη ολων των ορων περι "σεβασμου της ιδιωτικοτητας" απο εκατομμυρια εξαρτημενων.
Το κινημα ανιδεο-ιδεων τελικως κατεσταλη. Το πλαισιο μεσα στο οποιο παραγονται και μεταδιδονται οι "ιδεες" ειναι απολυτα ασφαλες και αντεχει την οποια επιθεση.
Μαλιστα μια νεα "ιδεα" δημιουργηθηκε μετα απο ολη αυτη την αναταραχη.
"η διασφαλιση και περαιτερω αναπτυξη ανιδεων πολιτων" .
46 χρόνια μετά δεν έχω ακούσει, δεν έχω διαβάσει έστω μία ανάλυση, μια μελέτη.
γιατι με τέτοιες ιδέες και αξίες, αυτοί που τότε αγωνίσθηκαν και αυτοί που μετά μαθαίνουν (υποτίθεται), έχουν φτιάξει την σημερινή κοινωνία, το σημερινό κράτος, την σημερινή χώρα...
Κάτι βρε παιδί μου που να δείχνει ότι έστω και τώρα μπορούμε να μετατρέψουμε μια επέτειο σε σημείο αναφοράς για διόρθωση, βελτίωση και υποθήκη για ένα καλύτερο μέλλον.
Στην χώρα των «τύπων» όλα είναι «τυπικά»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» κυκλοφορούν ελεύθεροι για λόγους «τυπικούς»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» εσένα δούλο έχουν για λόγους «τυπικούς»..
Αν τελικα ειναι πολλες οι αληθειες;
Θα ειναι ιδιες;
Και αν δεν ειναι;
Τοτε ποιανου ειναι αληθινη; H δικη μου η του αλλου;
Και αν ειναι η δικη μου τοτε τι ειναι του αλλου;
Και αν ειναι του αλλου τοτε τι ειναι η δικη μου και των αλλων;
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» πλουτίζουν και εσύ φτωχότερος για λόγους «τυπικούς»…
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» δεν κρίνονται για λόγους «τυπικούς».. Στην χώρα των «τύπων» εσένα «θα σε κρίνει η ιστορία»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» είναι η «ουσία» και η κάθε είδους «εξουσία».. Τελικά η χώρα των «τύπων» υπάρχει για λόγους «τυπικούς» ..
Υ.Γ. Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» μεταλλάσσονται και μεταδίδονται ταχύτατα για λόγους «τυπικούς»…..
Hashtag στα Ελληνικά "ΧΑΣΤΑΓΚ".....
Σύμφωνα λοιπόν με το αγγλικό λεξικό σημαίνει: " a word or phrase preceded by a hash sign (#), used on social media websites and applications, to identify digital content on a specific topic."
Απαραίτητη διευκρίνηση. Το κείμενο αφορά την προσωπική - ιδιωτική η δημόσια χρήση του και οχι οποιαδήποτε εταιρική, marketing χρήση.
Παρατηρώ ότι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό οι αναρτήσεις που γίνονται σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνοδεύονται με τουλάχιστον ένα hashtag και αναρωτιέμαι αν γνωρίζουμε το πως ένα hastag λειτουργεί και ποιο είναι το όφελος που έχουμε από αυτό.
Ας περιγράψω ένα απλό παράδειγμα.
Κάνω μια ωραία ανάρτηση για το τρομερο σκυλάκι μου και στο τέλος καμαρωτος και χαρωπός προσθέτω και ένα #φριξοςμπιγκλ και ένα #apolamp και μια και είμαι πληθωρικός (οικονομία στα hashtags θα κάνουμε τώρα ...) βάζω και ένα #ενανεροκυραβαγγελιω.
Ερώτημα πρώτο. Ο λογαριασμός μου είναι ιδιωτικός;
Αν ΝΑΙ, τότε απλά κάνετε μια τρύπα στο νερό. Η ανάρτηση σας θα διαβαστεί μόνο από τους φίλους σας και οποιαδήποτε σύνδεση με hashtag δεν θα λειτουργήσει δημόσια. Αν όμως επιμένετε, θα πρέπει την συγκεκριμένη ανάρτηση να την χαρακτηρίσετε ως ¨δημόσια" ανάρτηση.
Αν ΟΧΙ, τότε τα hashtags που επιλέξατε θα ταξιδεύουν στον κυβερνοχώρο μεταφέροντας την ανάρτησή σας σε ολους τους κυβερνοεπισκέπτες.
Ερώτημα δεύτερο. Πόσες φορές έχετε κανει αναζήτηση με βαση ένα από τα hashtags που χρησιμοποιείτε ; Έχετε ερευνήσει αναρτήσεις αλλων που συνδέονται με το ιδιο hashtag ; Εχετε αναλύσει την σχετικότητα αυτων με την δικη σας;
Ερώτημα τρίτο. Τι γνωρίζετε για την ασφάλεια που παρέχει η χρήση hashtags ; Δεν θα σας κουράσω με τεχνικές λεπτομέρειες για το ποσο επικίνδυνη είναι. Σκεφτείτε μόνο το εξής. Αν κάνατε εσείς μια ανάρτηση περιγράφοντας ψευδή περιστατικά με αναφορά στο όνομα μου και στο τέλος βάζατε το hashtag #apolamp που χρησιμοποιώ στο παράδειγμα μου, τι αποτέλεσμα θα είχε; Οποιος έψαχνε με το hastag αυτο θα έβλεπε ανάμεσα στις αναρτήσεις μου και οτι κακόβουλα περιελάμβανε και η δική σας ανάρτηση.
Η άποψη μου είναι ότι δεν υπάρχει καμιά μα καμιά ασφάλεια για αυτό συνιστώ να μην χρησιμοποιειτε hashtags η τουλάχιστον να μην έχετε προσωπικά στοιχεία σε ολο η σε μέρος αυτων.
Μην ξεχνάτε ότι τα hashtags δημιουργήθηκαν για marketing σκοπούς και έχουν καταλήξει σε μια ακόμη κακή και επικίνδυνη χρήση από την συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών ολων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Και τέλος σε ότι αφορά την αναγνωσιμότητα και την προσέλκυση του αναγνώστη-πελάτη, μια ερευνα σε 140 εκατομμύρια αναρτήσεις στο Instagram, απέδειξε ότι την μεγαλύτερη απόδοση
είχαν οι αναρτήσεις με 0 (ΜΗΔΕΝ) hashtags....
264,87 μέτρα, περίπου 400 νεκρά βήματα...
Αυτή είναι η απόσταση ανάμεσα στο Ελληνικό και το Τουρκικό φυλάκιο.
46 χρόνια μετά δεν έχω ακούσει, δεν έχω διαβάσει έστω μία ανάλυση, μια μελέτη, γιατί
με τέτοιες ιδέες και αξίες , αυτοί που τότε αγωνίσθηκαν και αυτοί που μετά μαθαίνουν (υποτίθεται),
έχουν φτιάξει την σημερινή κοινωνία, το σημερινό κράτος, την σημερινή χώρα...
Κάτι βρε παιδί μου που να δείχνει ότι έστω και τώρα μπορούμε να μετατρέψουμε μια επέτειο σε
σημείο αναφοράς για διόρθωση, βελτίωση και υποθήκη για ένα καλύτερο μέλλον.
Στην χώρα των «τύπων» όλα είναι «τυπικά»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» κυκλοφορούν ελεύθεροι για λόγους «τυπικούς»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» εσένα δούλο έχουν για λόγους «τυπικούς»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» πλουτίζουν και εσύ φτωχότερος για λόγους «τυπικούς»…
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» δεν κρίνονται για λόγους «τυπικούς».. Στην χώρα των «τύπων» εσένα «θα σε κρίνει η ιστορία»..
Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» είναι η «ουσία» και η κάθε είδους «εξουσία».. Τελικά η χώρα των «τύπων» υπάρχει για λόγους «τυπικούς» ..
Υ.Γ. Στην χώρα των «τύπων» οι «τύποι» μεταλλάσσονται και μεταδίδονται ταχύτατα για λόγους «τυπικούς»…..